Rozdział 2/13

Ok nie mogę się powstrzymać, mimo, że ta opowieść jest dość krótka.

Kucyki co nie z tego świata pochodzą

Przybędą inny świat ocalić,

 za dnia ludźmi

a w nocy w inne istoty się przeistoczą

ich wróg z nie tego świata pojawi się tu

a można go pokonać tylko w dolinie cudu.

-nie najgorsza ta przepowiednia

- czekaj jest jeszcze jedna

Po wojnie w której

krew wielka się przelała

wystąpi książę śmierci

pogrążony w smutku i rozpaczy

 kolejna wojna zbliża się

a z nią mnóstwo śmierci także

gdy nie będzie już nadziei…..

- Dalej nie ma, przykro mi

- Ta druga jest już straszniejsza

- książę śmierci? Nico to chyba o tobie.

- ale martwi mnie czwarty wers, a to oznacza….

- Nico, ale jeszcze nic nie wiadomo. Nie wmawiaj sobie najgorszego, wiesz jak to jest z przepowiedniami

- a mnie ciekawi trzeci i czwarty wers – przerwała nam Twilight - oczywiście tej pierwszej

- no właśnie to może nam wyjaśnić, co tu się dzieje.

- No dobrze jak coś znajdziesz nas w pałacu, a my już pójdziemy, robi się późno.

Kiedy Nico wyszedł ja jeszcze chwilę zostałam.

- a Twilight, czy coś jest między  tobą a Flashem

- Nie…..- zarumieniła się

- Ehe, zarumieniłaś się.

- no dobra, podoba mi się, ale ja nie wiem czy on czuje do mnie to samo.

- mam wam….. no dobra bo Nico będzie się martwił

 Kiedy przechodziłam przez próg zaczęła mnie boleć głowa, po czym upadłam.

 Otworzyłam oczy i wyszłam na zewnątrz gdzie spodziewałam się wszystkich, lecz nikogo nie zauważyłam, nic nie myśląc poszłam przed siebie, w końcu dotarłam do jakieś polany, w chwilę zdałam sobie sprawę, że jest cała we krwi, a na środku polany leżała biała klacz z biało niebieską grzywą, była cała we krwi i chyba….. martwa.

Nagle się obudziłam, nadal byłam w zamku Twilight. Nade mną stał Nico i strażnicy, a także Twilight.

- Co….. co się stało?

- Zemdlałaś.

- Aha

Spróbowałam wstać lecz nie udało mi się. Natychmiastowo upadłam. Wtedy Nico wziął mnie na swój grzbiet i zabrał do pałacu, gdzie zaniósł do komnaty i położył na łóżko i ułożył się obok mnie, ostatkami sił odwróciłam się do niego plecami. Zasnęłam natychmiastowo, gdy się obudziłam chciałam zsunąć kołdrę skrzydłem, lecz nie mogłam...........