Coś

a i mam parę pytań .lubicie konie? co uważacie a ttanspprtowanou ich no chyba wiecie gdzie, czy to tez dla was jest okrutne? Dlaczego ludzie je jedzą? Bez nich nic by nie było, ludzkość by nie przetrwała, z checia ppdyskutuje o tym w kpmach

Propozycja

ok, może nie powracam z nextem, niesyety moja wena wyparowała, a z resztą jadę na obóz i bede tam miała słaby dostęp do internetu, a z nextem musicie zaczekać, poniważ w.pewnym sensie zepsuł mi się komputer, chpciaz jest możliwość, że.będę.miala jakiegoś neta i mogłabym coś wstawic to powiedzcie, a naposze jakoegos one-shota tylko napiszcie o czym, może być wszysyko zdrada, krew, śmierć, wszystko

Przepraszam

przepraszam, ale przyjechała do mnie koleżanka i nie mam czasu pisać, a niestety nie dokończyłam tamtego opowiadania, a nie mam na razie weny, więc jak wróci to ja też wrócę

Buziaki :*

Angel

Rozdział 2/3

Perspektywa Annabeth

Trzydzieści minut wcześniej

-Chejronie widziałeś gdzieś Percy’ego

-Nie, a byłaś w jego domku?

- Tak byłam już wszędzie

- trzeba będzie ogłosić poszukiwania

***

- Poszukujemy Percy’ego Jacksona, musimy go znaleźć, a teraz rozdzielacie się domkami, za pół godzinny widzimy się przy lesie i zaczniemy tam szukać.-powiedział po czym wszyscy rozpierzchli się, po obozie

***

-Chejronie nic nie znaleźliśmy

Wtedy z lasu wyszła jedna z trzech nimf niosąca skorpiona, położyła go w kręgu zebrany obozowiczów, a potem poszła i wróciła z dwiema siostrami niosące ciało człowieka.

-O bogowie, Percy

-Pewnie został ukąszony prze tego skorpiona, Domek Apollina macie go wziąć do szpitala i utrzymywać przy życiu, Annabeth jeśli chcesz go ratować musisz wyjechać na misję, zgadzasz się?

-Przyjmuję, biorę ze sobą Grovera i Nica (Tak jest już Nico)

- Dobrze to chodźcie do wielkiego domu muszę wam wszystko wytłumaczyć.

***

- Annabeth ta misja polega na znalezieniu czegoś co zaginęło dawno temu, czy wiesz o czym mówię?

- Ja wiem chodzi o złote runo- powiedział Nico

-Tak

- Wiem też gdzie jest, na wyspie Polifema

- Pppppollifemmma- Satyr zaczął się jąkać

- Tak

- Najlepiej, by było żebyście wyruszali za 15 min.

- Dobrze, spotkajmy się na plaży

***

- Czytałam, że Polifem osiedlił się na morzu potworów- powiedziałam

- Bo tak jest, poprosiłem Clarisse, żeby poprosiła Ojca o statek i się zgodził

- czyli transport mamy.

***

- Jesteśmy na morzu potworów- uświadomiłam towarzyszom- Musimy przepłynąć między Scyllą a Charybdą

- Musimy?- zapytał Grover

-Możemy opłynąć Charybdę ale z Scyllą będzie gorzej.- odezwał się Nico

-Spróbujmy, a jak będziemy przepływać obok Scylli schowamy się pod pokład.

- Ok- odpowiedzieli zgodnie.

Mam nadzieje, że się uda, nie wielu ludzi przepływających po morzu potworów przeżyło

-Charybda zasysa morze co robimy?- zapytał mnie syn Hadesa

- Płyniemy w przeciwną stroną.

- prosto na Scyllę?

- Nie mamy innego wyjścia

***

- No jakoś się udało

- Ja zawsze mam rację, pogódź się z tym

- Ok. tym razem miałaś rację

- Dopływamy do wyspy Polifema, czekajcie, zatrzymajmy się teraz.

- Co się…

Wtedy przed nimi pojawił się iryfon, a w nim Chejron

- Annabeth jest źle z obozem, ktoś zatruł drzewo Thalii

- Jak to co się stało?

- Nie wiadomo wszyscy myślą, że to Luke zatruł drzewo

- a co z Percy’m?- zapytał syn pana podziemia

- Też nie najlepiej zdaniem Willa wytrzyma jeszcze dzień lub dwa, więc musicie się pospieszyć.

Nie mogę w to uwierzyć najpierw Percy, teraz Thalia.

- Annabeth posłuchaj jeżeli znajdziecie runo drzewo też będziemy mogli uzdrowić tylko nie wiem czy to nie jest ustawione tak, żeby uratować Thalię albo Percy’ego

- Chejronie nie mów tak, proszę, uda się nam.

- Dobrze, a teraz płyńcie, myślę, że jutro się zobaczymy.

- Musimy.

***

- Grover bierz runo i uciekaj, ja i Nico zajmiemy się cyklopem.

- Ok.

- Nico masz jakiś plan?

- No może, posłuchaj, ja przywołuje zombie , my uciekamy i odpływamy, Ok.?

- lepszego nie mamy.

Nico posłużył się wszystkimi siłami, żeby wezwać zombie, więc ledwo dobiegł na statek.

- Udddało się?

- Tak, a teraz jak najszybciej do obozu.

***

Tego samego dnia późnym wieczorem

- Chejronie

- och już jesteście

- Tak i myślałam nad tym, żeby najpierw uzdrowić drzewo. Percy na pewno nie chciałaby narażać życia innych.

- Dobrze to pośpieszmy się

***

Przed nimi rozbłysło złote światło uzdrawiające drzewo.

- a co się stanie jak zabierzemy runo?

- Nie wiadomo dlatego przynieśmy tu Percy’ego

- Dobry pomysł, a więc szybko, bo czuję, że ktoś traci siły życiowe.

***

- Szybciej Chejronie szybciej.

- Ann nie martw się to, że ktoś traci siły życiowe to nie znaczy, że akurat to musi byś Percy.

- Czemu on czemu to musiał być on.

- Nic mu nie będzie

- To po co mówiłeś, że ktoś umiera- powiedział z wyrzutem Grover

- Możesz być cicho- powiedziałam do satyra

- Nie on ma rację gdybym tego nie mówił…

- Nie obwiniaj się, przecież chcesz mu pomóc.

***

- Annabeth nie mamy dużo czasu

- Wiem......


***

To druga część, drugiego opowiadania ;)

Niestety na trzy dni wyjeżdżam i nie wiem czy będę miała wi-fi, a z resztą nawet jakby było, nie biorę ze sobą laptopa gdzie mam to wszystko napisane, wracam w niedziele, więc albo w niedzielę albo w poniedziałek wstawię kolejną część, a i jak będzie tam wi fi to mogę zdawać raporty, albo odpowiadać na ewentualne komy.

Buziaczki :* (sorry ner)

Angel (będę się tak podpisywać[jeszcze raz sorry ner])

Rozdział 2/13

Ok nie mogę się powstrzymać, mimo, że ta opowieść jest dość krótka.

Kucyki co nie z tego świata pochodzą

Przybędą inny świat ocalić,

 za dnia ludźmi

a w nocy w inne istoty się przeistoczą

ich wróg z nie tego świata pojawi się tu

a można go pokonać tylko w dolinie cudu.

-nie najgorsza ta przepowiednia

- czekaj jest jeszcze jedna

Po wojnie w której

krew wielka się przelała

wystąpi książę śmierci

pogrążony w smutku i rozpaczy

 kolejna wojna zbliża się

a z nią mnóstwo śmierci także

gdy nie będzie już nadziei…..

- Dalej nie ma, przykro mi

- Ta druga jest już straszniejsza

- książę śmierci? Nico to chyba o tobie.

- ale martwi mnie czwarty wers, a to oznacza….

- Nico, ale jeszcze nic nie wiadomo. Nie wmawiaj sobie najgorszego, wiesz jak to jest z przepowiedniami

- a mnie ciekawi trzeci i czwarty wers – przerwała nam Twilight - oczywiście tej pierwszej

- no właśnie to może nam wyjaśnić, co tu się dzieje.

- No dobrze jak coś znajdziesz nas w pałacu, a my już pójdziemy, robi się późno.

Kiedy Nico wyszedł ja jeszcze chwilę zostałam.

- a Twilight, czy coś jest między  tobą a Flashem

- Nie…..- zarumieniła się

- Ehe, zarumieniłaś się.

- no dobra, podoba mi się, ale ja nie wiem czy on czuje do mnie to samo.

- mam wam….. no dobra bo Nico będzie się martwił

 Kiedy przechodziłam przez próg zaczęła mnie boleć głowa, po czym upadłam.

 Otworzyłam oczy i wyszłam na zewnątrz gdzie spodziewałam się wszystkich, lecz nikogo nie zauważyłam, nic nie myśląc poszłam przed siebie, w końcu dotarłam do jakieś polany, w chwilę zdałam sobie sprawę, że jest cała we krwi, a na środku polany leżała biała klacz z biało niebieską grzywą, była cała we krwi i chyba….. martwa.

Nagle się obudziłam, nadal byłam w zamku Twilight. Nade mną stał Nico i strażnicy, a także Twilight.

- Co….. co się stało?

- Zemdlałaś.

- Aha

Spróbowałam wstać lecz nie udało mi się. Natychmiastowo upadłam. Wtedy Nico wziął mnie na swój grzbiet i zabrał do pałacu, gdzie zaniósł do komnaty i położył na łóżko i ułożył się obok mnie, ostatkami sił odwróciłam się do niego plecami. Zasnęłam natychmiastowo, gdy się obudziłam chciałam zsunąć kołdrę skrzydłem, lecz nie mogłam...........