Rozdział 1/3

Od razu ostrzegam, nie jestem najlepsza w pisaniu przepowiedni :*

Cześć jestem Percy mam 13 lat, jeszcze do niedawna myślałem, że jestem normalnym dzieciakiem, który ma ADHD, dysleksję i wielkiego pecha, a jednak okazało się, że jestem normalny z boskim ojcem dosłownie. Jak na razie jestem nieokreślony, czyli nie znamy mojego boskiego rodzica. W tej chwili mieszkam w Obozie Herosów, albo jak kto woli Obozie Pół-Krwi. Jakiejś tydzień temu straciłem matkę i pokonałem Minotaura, został mi po nim róg i parę siniaków które już się prawie zagoiły. Chejron mój były nauczyciel łaciny w Yancy okazał się być centaurem, a mój najlepszy kumpel ma kopyta zamiast stóp, czyli jednym słowem jest satyrem-W połowie koza, w połowie człowiek. Mam jeszcze przyjaciela Luke’a, lider z domku Hermesa. Jest też Annabeth córka Ateny. Mieszkam w domku mojego przyjaciela, dopóki nie zostanę określony. Annabeth opowiadała mi jak wygląda uznanie swojego dziecka, po prostu pojawia się nad tobą znak danego Boga/Bogini. Każdy bóg ma domek, ale nie wszystkie są zamieszkane: domek Zeusa, Posejdona, Hadesa, Hery, Artemidy itp. Wielka trójka nie ma dzieci , ponieważ są zbyt potężne i złożyli przysięgę, że nie będą mieli dzieci.

Dziś bitwa o sztandar, jestem w drużynie niebieskich, którą przewodzi Annabeth, jestem sam na obronie, albo myślą, że jestem taki dobry albo jestem taki słaby aby iść na atak. Stoję nad strumykiem i nagle widzę Clarisse biegnącą w moją stronę z dwoma innymi chłopakami z domku Aresa. Większość osób ma jakiejś magiczne przedmioty lub specjalnie robione miecze, a ja mam tylko zardzewiały mieczyk.

-O Clarisse, nie uważasz, że to nie fair, trzech na jednego?

- Zetrę cię na proch śmieciu-powiedziała z chytrym uśmieszkiem

-No to co zabijacie mnie czy nie?

-Sam się oto prosisz.

Nie będę kłamał to była zacięta walka szczególnie wtedy jak złamałem magiczny oręż Clarisse, ale i tak po dwóch sekundach leżałem na łopatkach, lecz tym razem coś się stało w mojej głowie coś do mnie mówiło „Dotknij wody, woda da ci siłę”, O dziwo posłuchałem i stało się woda dala mi silę powaliłem wojowników Clarisse i wtedy wybiegła Annabeth niosąca sztandar, kiedy zebrał się cały obóz (przy strumyku) stała się następna niesamowita rzecz uznał mnie któryś z Bogów, ale nie widziałem znaku, co dziwne wszyscy mi się pokłonili, Annabeth podbiegła do mnie i mnie przytuliła co było jeszcze dziwniejsze, a najdziwniejsze było to, że Chejron miał bardzo poważny wyraz twarzy i chciał ze mną porozmawiać na osobności.

- Chejronie co się dzieje?

-Percy jak wiesz wielka trójka nie ma dzieci, bo..

-Bo są zbyt potężne – Dokończyłem

-No tak, ale jest też przepowiednia, która mówi, że..

Nie dane było mu dokończyć, ponieważ wtrąciłem się z pytaniem.

- Chejronie czemu mi to mówisz

- Myślałem, że się domyślisz, jesteś synem…

- Posejdona.- zrozumiałem po chwili

- Tak, a więc idź do swojego domku

- A przepowiednia

- Czasami nie warto wiedzieć co się stanie później, Percy, kiedyś wrócimy do tej rozmowy. (Hehe zmyłka)

Pewnie uznacie, że powinienem naciskać, aby mi wyjawił ta przepowiednie, ale no cóż z nim nie da się rozmawiać jak uznał, że rozmowa została zakończona to jest zakończona. Jestem synem Posejdona, Wow, nie spodziewałem się, myślałem, że najwyżej Hermesa, ale no cóż jestem synem pana mórz. Pobiegłem do domku Hermesa, aby wziąć swoje rzeczy i przenieść je do domku nr3. Jak przechodziłem czułem, że wszyscy w pobliżu gapią się na mnie jakbym był jakimś widmem. Idąc do domku mojego ojca zrozumiałem, że będę mieszkał tam sam przy stoliku też będę sam, no cóż taki mój los.

-Oddaj mi moją własność.

- Ale ja jej nie mam przysięgam

Taki był koniec mojego snu, nie wiem skąd to wiem, ale ten któremu coś zabrano to był Zeus. Muszę jak najszybciej pójść do Chejrona.

***

Kiedy byłem pod drzwiami Wielkiego domu usłyszałem dwa głosy.

- To on na pewno on, w końcu jest synem jednego z wielkiej trójki

- Annabeth ja wiem, że chcesz iść na misję, ale to jego wybór kto z nim pójdzie. OK.

- Ok.

- No to teraz idź po niego

I wtedy wszedłem do pokoju.

- Hej Annabeth, witaj Chejronie, mam dwa pytania, Ok.?

- Ok.

- O co chodzi, jaka misja?

-To później, a drugie pytanie?

- Co zostało skradzione Zeusowi?

- Zeusowi został skradziony Piorun Piorunów, ale skąd ty to wiesz?

- Przyśniło mi się, a co?

- To bardzo źle, że miewasz takie sny, który to już raz?

- Pierwszy, a będzie więcej?

- Tak jeżeli już śni się coś konkretnego będzie się śniło prawie zawsze, a teraz zmykajcie na  śniadanie

***

- Eheeem, Eheem…..    chciałbym ogłosić, że ktoś wyruszy na misję.

Stolik Aresa zaczął wiwatować myśląc, że to osoba z ich domku pójdzie na misję

- Powracając, niech wstaną osoby, które myślą, iż mogłem ich wytyczyć.

Mimo chwiejnych no wstałem, oczywiście wszyscy zaczęli się śmiać, że to ja mogę pójść na misję, ale ja byłem tego pewny. Wywołał dwie osoby na środek Sali, mnie i Clarisse

-Jak myślicie, który z tych Herosów wyruszy poza granice obozu

Spodziewałem się tego, po zadanym pytaniu tłum zaczął krzyczeć Percy, chwila co?

- Dobrze a teraz idź na samą górę wielkiego domu po przepowiednie.

***

Wszedłem na górę, było tam ponuro, na samym końcu siedziała mumia , według wskazówek Chejrona to ona jest wyrocznią, i nagle się odezwała

„Na zachód idź ku bogu który się odwrócił

Odnajdziesz co skradziono i należnie zwrócisz

Zdrady doświadczysz tego co cię druhem woła

Tego co pragniesz nie da się już uratować,

            chyba, że uciekniesz i pokonasz wielką wojnę "    

    

Kiedy się otrząsnąłem pobiegłem do Chejrona i powtórzyłem mu to co powiedziała wyrocznia

-Percy jak wiesz możesz zabrać ze sobą dwie osoby

- to bardzo proste, Annabeth i Grover.

- No to dobrze idź im powiedzieć.

Opowiem w skrócie co się działo, wyruszyliśmy autobusem gdzie zaatakowały nas Erynie, później była meduza, w końcu udało się nam wsiąść do pociągu w trasie, Annabeth cały czas gadała o jakimś Łuku i , że bardzo chce go zobaczyć, to, więc się zgodziliśmy, tyle, że tam była Chimera, ciekawie co? Później spotkaliśmy Sramesa, który kazał nam się ośmieszyć, przed całym Olimpem (Annabeth mówi, że on ma na imię Ares, ale mnie to mało obchodzi), ten nam załatwił podróż ze zwierzętami, biedaczki, wypuściliśmy je, co tam, że w tym był Lew, nie moja wina, że ludzie tak źle je traktowali.

***

Staliśmy przed wejściem studia nagraniowego, Charon zgodził się nas przewieźć, dopiero wtedy kiedy wspomniałem o podwyżce. Po drodze natknęliśmy się na Cerbera, ale na szczęście Annabeth go uspokoiła.

-Hadesie oddaj mi Piorun

-Nie Jackson to ty mi oddaj piorun

-Ale ja go nie mam zrozum to

-to pewnie masz mój Hełm

-Jaki Hełm

-Hełm Hadesa, Hełm Mroku

-Obiecuję, że znajdę twój Hełm wuju i ci go oddam, a w zamian ty oddasz mi matkę.

- Masz ciekawe warunki, a teraz ciekawi mnie, jak się stąd wydostaniecie

- O tak - wtedy rozdeptaliśmy perły, które wcześniej dostałem ojca

Po chwili pojawiliśmy się na molo w Santa Monica, a tam spotkaliśmy Aresa

- Aresie czego od nas chcesz, może chcesz nas znowu upokorzyć co?

- Percy spokojnie to jest bóg- próbowała uspokoić mnie Annabeth

- Och spokojnie ja tylko chcę wam wszystko wytłumaczyć

- Gadaj

- To ja mam Hełm Mroku i to ja mam Piorun Piorunów

- Przecież Bogowie nie mogą zabierać sobie symboli potęgi- powiedziała An

- Oszukałeś nas, miałem piorun w plecaku który dałeś mi w Denver

- Och Percy nie miałeś go cały czas pojawił ci się w plecaku dopiero wtedy kiedy byłeś w podziemiu, bo tam miałeś zostać, a hełm? Hełm pozwoliłem go sobie przywłaszczyć, a teraz nie pozwolę, abyś zaniósł piorun na Olimp.

- Zróbmy tak jak cię pokonam oddajesz mi Hełm, a jak nie, zabijesz mnie

- Zgadzam się na te warunki

- Percy to Bóg wojny nie pokonasz go- ostrzegła mnie

-Muszę , chociaż jak go pokonam będę miał przechlapane u Clarisse i jej rodzeństwa

Natarliśmy na siebie,kiedy myślałem, że już po mnie przypomniało mi się, „Woda, muszę wejść do wody”

- Serio myślisz, że jak wejdziesz do wody uratuje cię twoja moc, nie sądzę.

I wtedy Ares upadł zanurzając się pod taflą wody, nie wiem co robić-pomyślałem, może ma coś takiego jak pięta Achillesa, nacierałem na niego jak nigdy dotąd,dźgnąłem go w piętę poleciała z niej złota krew."Zginiesz półbogu twój czas się kończy" powiedział i w jednej chwili zniknął.

- Percy co robimy?

- nie wiem

Wtedy z nieba zleciała erynia

- Widziałam wszystko młody herosie

- Proszę oddaj to mojemu wujowi i dopilnuj, aby dotrzymał obietnicy

- Dobrze.

***

- Zeusie przyniosłem ci coś czego szukasz

- Oddaj to złodzieju

- Ja nie jestem złodziejem

- Jak nie ty, to kto?

- Nie wiem, ale jak się dowiem na pewno cię poinformuje

- Możesz wracać do swoich przyjaciół Perseuszu Jacksonie

Gdy wyszedłem z Sali Spotkań czy jak tam to nazywają podeszła do mnie Annabeth

- Percy!
- Chodź musimy wracać do obozu

- Masz rację

***

Gdy wróciliśmy do obozu wszyscy poklepywali mnie z uznaniem, wszyscy prócz domku Aresa, którzy spoglądali na mnie z pogardą.

Nie wiedziałem co robić, a jedynie wpadłem na pomysł, żeby pójść na arenę. W sumie nie mam nic do roboty, mogę iść

- Hej Luke

- Cześć Percy, właśnie chciałem iść do Lasu idziesz ze mną?

- Ok.

- To chodź.

Po godzinie drogi zatrzymaliśmy się przy klifie i nagle przed Lukiem otworzyła się dziura z której wyszedł pół metrowy skorpion.

- ee Luke

- On nic mi nie zrobi, ale gorzej z tobą

- Dlaczego nie rozumiem?

- To ja ukradłem piorun i hełm

- Ale po co?

- Żeby mogło się obudzić coś co jest na dnie Tartaru

- Kronos

- Dokładnie szkoda tylko, ze nie zdążysz tego nikomu powiedzieć-i wtedy wskoczył do dziury

Wtedy też skorpion ukąsił mnie raz w nogę i drugi raz w rękę, a ja w tym samym czasie zabiłem go lecz ten pozostał w stałej postaci. Musiałem wziąć go ze sobą, idąc do obozu cały czas słabłem

- Pomocy!!

Z drzew wyszły trzy nimfy

- Możecie zabrać mnie do obozu, tego skorpiona też

Spojrzały na potwora z niesmakiem, ale kiwnęły głową na znak, że się zgadzają

Rozdział 1/13

No to dobra najpierw, lecimy z kucykami ;), a i musiałam wstawić to co było na przedstawienie :*

Jestem Sirra Jackson , bardzo lubię konie, w końcu jestem córką Posejdona. W związku z tym oglądam razem z Nico i moim bratem, no dobra z większością obozu My Little Pony, nie wiem jak oni to mogą lubić, ale naprawdę im się podoba, w końcu zasnęłam. Obudziłam się dziwnie, się czując, dopiero po chwili zauważyłam, że mam kopyta, szybko podbiegłam do lustra, byłam kucykiem, takim jak z MLP. O bogowie, jak ja wyglądam. Jestem pięknym czarnym kucykiem z niebiesko-czarną grzywą, a no i jeszcze byłam alicornem. Nico też był czarnym alicornem, z czarną grzywą. Jesteśmy trochę wyżsi od księżniczki Cadence, a grzywy mamy jak księżniczka Celestia. No tak znaczek, ja miałam Trójząb, a on Czaszkę.

- Em Nico.

- Co kotek?

- Wiesz, jesteśmy kucykami.

- Co?!

- Normalnie, jesteśmy kucykami

- Ale jak to się stało?

- Nie wiem, ale ja chyba jestem księżniczką, a ty księciem.

- To chyba dobrze.

- No dobra chodź musimy się rozejrzeć.

Od razu po wyjściu z komnaty, zobaczyłam Większość obozowiczów.

- Sirra co tu się dzieje?

- Nie wiem, ale za to widzę, że domki Aresa i Ateny, są strażnikami.

- No dobrze, ale czyimi- odezwała się Clarisse

- Och człowieku przypatrz się dobrze.

- Ty jesteś………… alicornem.

- Dokładnie, czyli jestem, chyba księżniczką, ale nie że się wywyższam, ale macie się do mnie normalnie zwracać, ok.?

- Ok.

- No dobra ja i Nico wybierzemy sobie czterech strażników.

- Po krótkiej naradzie, postanowiliśmy wziąć Clarisse, Annabeth, Percy’ego i Leona.

- A tak w ogóle widział ktoś mojego brata?

- Pewnie jest w swojej komnacie.

- Ok. To chodźmy, a ,niech reszta strażników ustawi się na stanowiskach, a inni zwiedzcie zamek.

Naprzeciwko znajdywała się komnata mojego brata.

- Percy!

- Czy ja jestem kucykiem?

- Tak  braciszku.

- No dobra, to po co mnie budzisz?

- Bo jesteś jednym z naszych strażników.

- Naszych?

- Ach…….. Percy nie….. chciałam ci wcześniej ……….mówić, ale mam chłopaka.

- Od jak dawna?

- Od……. roku.

- Co?!

- No dobra ubieraj zbroję i idziemy, Annabeth na ciebie czeka.

Po paru minutach, w końcu wyszedł mój brat, pegaz.

- No ile można na ciebie czekać.

- Chwilę, dlaczego jesteś alicornem?

- Nie wiem, ale ja się cieszę.

- No i ja też.

- No to już jest nie fair.

- Uspokój się i chodźmy

Oczywiście szłam jak na księżniczkę przystało, czyli rozwarte skrzydła, ale to tylko na początku. Jak wyszliśmy od razu je złożyłam.

- Jesteśmy obok… Ponyville.

- To znaczy, że jest tu Twilight.

- Pewnie znajdziemy ją w jej zamku.

- Ona ma zamek? Przyznaj się obejrzałaś czwarty sezon.

- Nie wcale, że nie

- Sirra…

- No dobra, po prostu byłam ciekawa.

- No już przestańcie się kłócić.- przerwała naszą rozmowę Clarisse

Gdy przechodziliśmy obok innych kucyków, albo się kłaniały, pewnie dlatego, że jesteśmy Alicornami i mamy przy sobie straż, albo uciekały, myślę, że to przez Nica, ten znaczek trochę straszy, a zresztą można powiedzieć, że Clarisse przyprawiała o dreszcze, miała krwisto czerwoną grzywę i czarne ciało. W końcu dotarliśmy do Zamku.

- Stać! Kto idzie?

- Jestem Sirra.

- Księżniczka?

- Tak, muszę porozmawiać z księżniczką Twilight.

- Dobrze, zaraz ją zawołam.

- Czekamy.

- Czy ty wiesz co robisz?

- Tak, musimy wszystko jej wytłumaczyć.

- ale co chcesz jej tłumaczyć?

- No przede wszystkim, żeby się nie martwiła wielkim zamkiem, tuż obok Ponyville.

- I coś jeszcze?

- Nie wiem sam coś wymyśl

- Tak?- podeszła do nas Twilight.

Zapytała nawet nie racząc na nas spojrzeć, szturchnęłam Nicka i rozłożyłam swoje skrzydła.

- Hmm

Tym razem spojrzała na nas i rozdziawiła usta.

- W czym mogę pomóc?

- Och nie martw się chcemy tylko porozmawiać.

- Tak jasne

 Zaprosiła nas do środka i zaprowadziła do jakieś Sali.

- Emm, księżniczko Twilight, przede wszystkim chcemy się przedstawić, jestem Sirra.

- a ja jestem Nico.

- Twój znaczek jest trochę straszny, dlaczego taki masz?

- To długa historia, którą oczywiście opowiemy.

- No więc tak…………………….

Po opowiedzeniu jej wszystkiego, przez parę minut nie wiedziała co powiedzieć, aż w końcu się odezwała.

- No dobrze, czyli normalnie jesteście ludźmi i jesteście dziećmi bogów?

- Tak

- I ty tam nie jesteś księżniczką?

- No zależy dla kogo, dla mojego chłopaka jestem.

- Aha, ale czekaj mówiłaś coś o jakimś serialu.

- No tak, ty i twoje przyjaciółki jesteście głównymi bohaterkami.

- Fajnie, a czy jest coś jak przechodzę, przez te lustro, i szukam korony?

- Tak z tego nawet jest film.

- ok., ale co wy tu robicie?

- nie wiemy, dlatego przyszliśmy do ciebie.

- Czekaj, była chyba jakaś przepowiednia.

- Nie no błagam przepowiednia?

- Tak, zaraz pójdę jej poszukać- po chwili przyszła i zaczęła czytać:.......

Wybrane

Czyli jest postanowione, kontynuuje numery 3 i 13 (co za zbieg okoliczność, moje dwa ulubione numery XD) Oczywiście, jeżeli blog zejdzie lub moja wena się do tego skończy to na wszelki wypadek możecie napisać jaki wtedy mam zacząć tekst :*

Wybór cz.2

Dalsza część moich opowiadań

8. Wolfblood (jest taki serial)

Biegłam przez las, jak najszybciej z resztą jak zwykle, biegłam do więzienia…… dla nastolatków, potocznie nazywanym szkołą. Gdy w końcu dotarłam zalała mnie fala zapachów, ale też cztery nowe, dwoje dorosłych i dwa szczeniaki. Wilkokrwiści. Zaczęłam iść za zapachem, lecz nikogo nie znalazłam. Dotarłam do klasy równo z dzwonkiem.

- Dzień dobry- przywitał nas wychowawca i podszedł do drzwi, wpuścił przez nie te dwa kundle.

- Chciałbym wam przedstawić Rhydian’a i Maddy, nie jesteście przypadkiem z Walii?

- Nie proszę pana

No dobrze, usiądźcie tam- wskazał na moją ławkę, gdzie zawsze siedzę na środku, oni podeszli i usiedli na miejscach obok mnie.

- Co wy tu robicie, to terytorium należy do mnie i moich rodziców- warknęłam tak, żeby tylko oni usłyszeli.

- O czym ty mówisz, jesteś jakaś stuknięta?- zaczęła ta dziewczyna.

- Nie kłam wyczuję wilka na kilometr, a nawet więcej.

- My naprawdę nie wiemy o czym ty mówisz- tym razem odezwał się chłopak.

- zobaczymy- powiedziałam pewnie po czym zadzwonił dzwonek.

Kiedy wyszli ci nowi, od razu napadł na nich Jimi

- Co tam walusy?.......

9. "Krew 10"

Powstanie dziecię

Co z krwi

Dziesięciu bogów

Się zrodzi

Córa Wody

To głównie będzie

Lecz potężniejsza

Od całej trójcy najważniejszej

Kolejny wróg

Pod Olimpem czeka

Potężniejszy od wszystkich

Tylko ona może

 Uratować świat

Z pomocą

Jej przybędzie

Heros z drugiego

Planu, którego pokocha

 nad swoje życie.

10. "Inna"

Cześć mam na imię Sirra Brithe, przyjaciół, nie mam, z resztą nie dziwię im się, chociaż ostatnio uczepił się mnie taki chłopak, dziwnie chodzi jak już o nim mówimy, a zresztą ostatnio widziałam jak je puszkę, łeee, jak można zjeść puszkę? No dobra, wracając do mnie, mam czarne, falowane włosy, złote oczy, troszkę ciemniejszą karnację, ubieram się na czarno, w ogóle mój ulubiony kolor to czarny, ale też lubię żółty, mam 14 lat.

- Ej zaczekaj, Sirra, czekaj

- Czego ode mnie chcesz, Al.- odwarknęłam, z resztą jak zwykle.

- Oj no muszę ci coś powiedzieć

- Nie mam teraz czasu.

Ach no tak, jeszcze kocham zwierzęta, a szczególnie konie, sama mam jednego, to kara klacz o takich samych oczach co ja, ma na imię Nyks, ogółem bardzo lubię grecką mitologię, a z resztą muszę dzisiaj do niej podjechać, a najgorsze jest to, że on (czyt. Al.) tam pracuje. 

***

Po lekcjach, wybiegłam ze szkoły prosto do domu.

- cześć mamo.

- Cześć, nie miałaś dzisiaj jechać do Nyks?

- miałam, dlatego idę się przebrać i możemy jechać.

- No dobrze- uśmiechnęła się do mnie i kontynuowała to co robiła zanim przyszłam.

Założyłam czarne krótki buty i bryczesy, a do tego żółtą bluzkę, do ręki wzięłam toczek i rękawiczki.

- Gotowa!

- No to chodź, no szybciej.

Wybiegłam jeszcze przed nią i wsiadłam do czarnego auta.

Po dość krótkiej jeździe, dotarłyśmy do celu, gdy wysiadłam zobaczyłam moją klacz na pastwisku, po chwili ona też mnie zauważyła, po czym przeskoczyła przez ogrodzenie i popędziła w moją stronę.

- Hej mała- zaczęłam głaskać ją po pysku, a w tym czasie przybiegł ten chłopak z żółto-czarnym kantarem mojej klaczy.

- Hej- przywitał się, a ja wysłałam mu tylko blady uśmiech.

- Daj ja się nią zajmę, w końcu po to tu przyjechałam

- No to ja sobie pójdę….

- a mógłbyś zabrać konie z łąki?

- Tak, już się robi

Gdy biegł przez chwilę wydawało mi się, że zobaczyłam kopyto, ale to pewnie przewidzenie ja w tym czasie założyłam klaczy kantar i przywiązałam na zewnątrz jej boksu, po czym poszłam po jej siodło, czaprak, ogłowie i szczotki.

Po paru minutach klacz była gotowa do jazdy.

- To co mała przejażdżka i wracam do domu.

Klacz zarżała z zadowoleniem, lecz z nutką smutku. Nagle zobaczyłam moją mamę gadającą z tym gościem. Wsiadłam na Nyks i podjechałam do nich.

- Czego chcesz od mojej mamy- spojrzałam na nią, widziałam w jej oczach strach.

- Nic kochanie, ten miły chłopak………

- Mamo co się stało?

- Ehhh, powiem ci od razu prawdę, jesteś półbogiem.

- co? Jestem czym? Jakim półbogiem?

- masz ojca boga, wiesz mitologia i te inne sprawy- odezwał się Al.

- Boga? Przecież to niemożliwe. Mamo o co chodzi.

- Przecież ci powiedziałam, a teraz musisz jechać do obozu herosów.

- Obozu Herosów, ale mamo, co z tobą?

- ja zostanę, ale musisz jeszcze wrócić do domu muszę ci coś dać, a ty Nyks nie ukrywaj się już, Sirra zdejmij jej siodło.

- Dlaczego?

- Zobaczysz

Zdjęłam jej siodło i zobaczyłam……….. 

11. "Nowa"

Szłam do nowej szkoły, nie dawno przeprowadziłam się tu, bo moja mama zobaczyła, że strasznie mi go brak, więc znajduję się tutaj, z tego co mi mówiła chodzę z nim do klasy, on jeszcze nie wie, że tu mieszkam, do tej klasy chodzi jeszcze Lena, nie poznałam jej osobiście, ale czytałam jej bloga, którego prowadzi razem z trójką przyjaciół, ma ona też konia, zresztą tak jak jej przyjaciele,  nazywa się Mistral to Angloarab. Ja też mam konia, także Angloarab, wabi się Nyks. W końcu doszłam do tego więzienia dla nastolatków, ach zapomniałam wam powiedzieć mam 16 lat. Gdy tylko weszłam na korytarz wszystkie oczy zwróciły się na mnie, no oprócz jednej osoby, od razu poznałam te czarne włosy. Podeszłam do niego od tyłu i najpierw zajrzałam mu przez ramię, miał tam coś w co patrzył i jakąś kartkę na której było napisane „Kocham cię”, ale nie byłam w stanie zobaczyć zdjęcia.

- cześć Nico- on zaskoczony, aż podskoczył, odwrócił się do mnie i przytulił.

- Co ty tu robisz?

- Mieszkam, chodzę do szkoły, mam ci dalej wymieniać?

- nie, cieszę się, że cię widzę- uśmiechnął się na co ja go odwzajemniłam

- siedzisz z kimś w ławce?

- nie, no eee można powiedzieć, że wszystkich od siebie odtrącam

- dlaczego?

- no byłem załamany, smutny i do tego wszystkiego zły.

- załamany i smutny rozumiem, musiałeś wszystko zostawić, ale dlaczego zły?

- no wiesz wracam do domu i widzę jak jacyś faceci pakują Hadesa do przyczepy, od razu pobiegłem do ojca, żeby mi wszystko wyjaśnił, a ten, że się wyprowadzamy i, że jedziemy za 15 min.

- rozumiem, ale mam nadzieję, że za jakiś tydzień pojedziemy na przejażdżkę, albo nie pojedziemy we dwoje na Hadesie, co o tym myślisz?

- a właśnie co u Nyks?

- dobrze, ale zgadzasz się na tą przejażdżkę?

- wstępnie tak, ale zobaczymy później.

Wtedy zadzwonił dzwonek, na wszystkich lekcjach siedziałam jak na szpilkach, nauczyciele wiedzieli, że rodzice mogą zadzwonić do mnie, więc, nie będą mieli pretensji. Na piątej lekcji zadzwonił do mnie tata.

- czyj to telefon?

- to mój panie profesorze, ja muszę to odebrać.

- ach to twoi rodzice ostrzegali?

- tak

- no dobrze to idź na zaplecze.

Wbiegłam jak najszybciej do pomieszczenia i odebrałam

- Halo?- powiedziałam najczęstsze słowo pierwsze padające do słuchawki

- Córeczko tu tata, nie mam dobrych wieści.

- co się stało?

 -przed chwilą byli tu jacyś ludzie, przedstawiali się jako jacyś robotnicy, ja nic nie podejrzewając zaprowadziłem ich tam gdzie chcieli, czyli do stajni, po czym wróciłem do domu, a chwilę później zauważyłem jak odjeżdżają......

12. "Konie/Smoki"

Czkawka

Hej jestem Czkawka, mam piętnaście lat. Mieszkam na wsi Berk, mój Ojciec jest Sołtysem. Razem z paczką do której wchodzą, Sączysmark, Śledzik, bliźniaki Mieczyk i Szpadka, no i Astrid, chodzimy do jednej klasy, dzisiaj ma dojść jakaś dziewczyna.

- Ej jedziemy dzisiaj na przejażdżkę?

- Czemu nie. Wichurze przyda się trochę ruchu.

- No sztusia pewno za mną tęskni.

- To spotykamy się tam gdzie zawsze?

- Tak.

Sirra

Mam na imię Sirra, przeprowadziłam się z Warszawy na wieś. Kocham zwierzęta. Mam, też ich trochę, dwa psy Kubusia i Bellę, dwa koty Safari i Felis, no i moją Shadow.

Dzisiaj idę do nowej szkoły. Obok której jest stajnia, a mój dom obok stajni. Mam nadzieję, że będą mili.

Pierwsze wrażenie, nawet, nawet, weszłam do środka nikogo nie było, więc albo przyszłam za wcześnie, albo się spóźniłam. Spojrzałam na zegarek, 7:35, a zajęcia mam o ósmej. Postanowiłam pójść do czytelni. Zawsze mam ze sobą książkę, aktualnie czytam Dom Hadesa. Z lektury wyrwał mnie dziewczęcy głos.

- Hej, jestem Dorota.

- Sirra.

- Piękne imię, jesteś nowa?

- Tak, Wczoraj przyjechałam.

- Och, a do której chodzisz klasy?

-3c

- chodzimy do jednej klasy.

- Fajnie, to co idziemy na lekcję?

- Tak, a usiądziesz ze mną?

- Z nikim nie siedzisz?

- No nie.

Rozglądałam się po szkole, aż w końcu doszłyśmy do klasy.

- No tu jest nasza pierwsza lekcja. Matematyka.

- Kim oni są?- wskazałam na grupę siedzącą dalej od nas.

- No Ten najwyższy to Czkawka, obok niego Astrid, dalej Szpadka i Mieczyk, następnie Śledzik i Sączysmark.

- Nie sądzę, żeby mieli przyjazne nastawienie.

- No i masz rację.

- do której chodzą klasy?

- 3c.

- Nie no błagam.

Lekcje minęły szybko, bardzo szybko, po szkole jestem umówiona z Serenem w stajni. Postanowiłam nie stawać na drodze tej bandzie.

- A ty gdzie?

- Ja?

- A widzisz tu kogo innego?

- Eee Nie?

- No właśnie.

- Skąd cię przywiało, Co?

- Z..z Warszawy.

- heh Warszawianka, Tak? No i co my z nią zrobimy?

- Nie no popatrzcie na nią, nie wytrzyma tu tygodnia.

Zaczęłam się cofać w stronę wyjścia.

- Och, a gdzie ty się wybierasz, Co?

- A co cię to.

- Ej a popatrzcie na jej włosy, takie błyszczące i w ogóle, uważaj, bo je zniszczysz.

- Co jest boisz się pobrudzić.

- O paznokietki pewnie się boi.

- Wyglądasz jak strach na wróble.

Wtedy wybiegłam z płaczem do domu, żeby zostawić plecak i szybko pobiegłam do stajni.

- Sirra co ci jest?

Podbiegłam do mojej osiodłanej już klaczy i wyjechałam galopem do lasu.

- Sirra!!

Czkawka

- Kim jesteś?...........

13.  "Kucyki" Ostatnie, trochę takie nie ten tego, wpadłam na ten pomysł dzięki jednej osobie.

Jestem Sirra Jackson , bardzo lubię konie, w końcu jestem córką Posejdona. W związku z tym oglądam razem z Nico i moim bratem, no dobra z większością obozu My Little Pony, nie wiem jak oni to mogą lubić, ale naprawdę im się podoba, w końcu zasnęłam. Obudziłam się dziwnie, się czując, dopiero po chwili zauważyłam, że mam kopyta, szybko podbiegłam do lustra, byłam kucykiem, takim jak z MLP. O bogowie, jak ja wyglądam. Jestem pięknym czarnym kucykiem z niebiesko-czarną grzywą, a no i jeszcze byłam alicornem. Nico też był czarnym alicornem, z czarną grzywą. Wzrostem wyglądamy jak księżniczka Cadence, a grzywy mamy jak księżniczka Celestia. No tak znaczek, ja miałam Trójząb, a on Czaszkę.

- Em Nico.

- Co kotek?

- Wiesz, jesteśmy kucykami.

- Co?!

- Normalnie, jesteśmy kucykami

- Ale jak to się stało?

- Nie wiem, ale ja chyba jestem księżniczką, a ty księciem.

- To chyba dobrze.

- No dobra chodź musimy się rozejrzeć.

Od razu po wyjściu z komnaty, zobaczyłam Większość obozowiczów.

- Sirra co tu się dzieje?

- Nie wiem, ale za to widzę, że domki Aresa i Ateny, są strażnikami.

- No dobrze, ale czyimi- odezwała się Clarisse

- Och człowieku przypatrz się dobrze.

- Ty jesteś………… alicornem.

- Dokładnie, czyli jestem, chyba księżniczką, ale nie że się wywyższam, ale macie się do mnie normalnie zwracać, ok.?

- Ok.

- No dobra ja i Nico wybierzemy sobie czterech strażników.

- Po krótkiej naradzie, postanowiliśmy wziąć Clarisse, Annabeth, Percy’ego i Leona.

- A tak w ogóle widział ktoś mojego brata?

- Pewnie jest w swojej komnacie.

- Ok. To chodźmy, a ,niech reszta strażników ustawi się na stanowiskach, a inni zwiedzcie zamek.

Naprzeciwko znajdywała się komnata mojego brata.

- Percy!

- Czy ja jestem kucykiem?

- Tak  braciszku.

- No dobra, to po co mnie budzisz?

- Bo jesteś jednym z naszych strażników.

- Naszych?

- Ach…….. Percy nie….. chciałam ci wcześniej ……….mówić, ale mam chłopaka.

- Od jak dawna?

- Od……. roku.

- Co?!

- No dobra ubieraj zbroję i idziemy, Annabeth na ciebie czeka.

Po paru minutach, w końcu wyszedł mój brat, pegaz.

- No ile można na ciebie czekać.

- Chwilę, dlaczego jesteś alicornem?

- Nie wiem, ale ja się cieszę.

- No i ja też.

- No to już jest nie fair.

- Uspokój się i chodźmy

Oczywiście szłam jak na księżniczkę przystało, czyli rozwarte skrzydła, ale to tylko na początku. Jak wyszliśmy od razu je złożyłam.

- Jesteśmy obok… Ponyville.

- To znaczy, że jest tu Twilight.

- Pewnie znajdziemy ją w jej zamku.

- Ona ma zamek? Przyznaj się obejrzałaś czwarty sezon.

- Nie wcale, że nie

- Sirra…

- No dobra, po prostu byłam ciekawa.

- No już przestańcie się kłócić.- przerwała naszą rozmowę Clarisse

Gdy przechodziliśmy obok innych kucyków, albo się kłaniały, pewnie dlatego, że jesteśmy Alicornami i mamy przy sobie straż, albo uciekały, myślę, że to przez Nica, ten znaczek trochę straszy, a zresztą można powiedzieć, że Clarisse przyprawiała o dreszcze, miała krwisto czerwoną grzywę i czarne ciało. W końcu dotarliśmy do Zamku..........

14. Jeszcze jedno, "Merlin" (Też jest taki serial, "Przygody Merlina")

- Merlin!- zawołałam kiedy go zobaczyłam.

- Kim jesteś?

- Nie…… nie poznajesz mnie?- zapytałam z nieukrywanym smutkiem

- Nie, a powinienem?

- Nieważne- powiedziałam odchodząc

Natychmiast pobiegłam do Gajusza

- Sirra? Co ty tu robisz? Nie powinno cię tu być.

- Gajuszu, on mnie nie pamięta.

- Prawdopodobnie ktoś mu wykasował pamięć

- albo nie ktoś tylko coś- powiedziałam o siebie, lecz gajusz i tak to usłyszał

-możliwe.

- Gajuszu mogłabym tu zamieszkać?

- No tak, ale gdzie?

- może w pokoju Merlina?

- No myślę, że dwa łóżka się tam zmieszczą, ale tylko dopóki on nie wie kim jesteś

- a to dlaczego?

- Bo nie wiadomo co będziecie tam robić później.

- Nie wiem o co ci chodzi- zapytałam z ironią

Po czym udałam się do pokoju. Pod wieczór wrócił Merlin, więc wyszłam z pokoju na kolację.......

Wybór

No dobrze mimo iż nikt nic nie napisał, wstawię po kawałku każdego. ;)

1. "Córka Hadesa"

 Hej mam na imię Sirra, mam 16 lat. Mieszkam razem z matką w Nowym Yorku. Mój przyjaciel Leo Valdez (starszy ode mnie o rok, ale mimo to chodzimy do jednej klasy) ma fantastyczne poczucie humoru i jest (moim zdaniem) niesamowicie przystojny. Teraz skończyliśmy lekcje.
 - Ej Sirra nie miałabyś ochoty wyjść na spacer?
- Miałabym. O której?
- Może być piąta?
 - Mhmm- Szybko pobiegłam do domu, żeby się przebrać, przecież nie pójdę w mundurku szkolnym, wbiegłam do mieszkania jak torpeda, przebrałam się i spojrzałam na zegar.
 - O matko za minutę piąta.- wzięłam potrzebne mi rzeczy, usłyszałam dzwonek. -
 Już idę!- podeszłam i otworzyłam.
- Hej.
- Cześć.
- To co, idziemy?
- Tak, tak.
Dwie ulice dalej jest park, do którego poszliśmy.
- Lubisz mnie?- zapytał po chwili
- Tak, po co pytasz przecież jesteśmy przyjaciółmi.
- Przyjaciółmi, tak przyjaciółmi.
 - Hmmm?
- Co? Przepraszam ja tylko…..- zamknęłam mu usta pocałunkiem.
- Przepraszam- uciekłam. Po co ja to zrobiłam? No po co? Teraz nie mam przyjaciela, ohh matka znowu mi zrobi mi awanturę i jeszcze wpadnie w furię, bo się spóźniłam. Nie boję się niczego oprócz, jej.
- Gdzieś ty była!!!
- W parku.
- Idź do salonu tam pogadamy Ta jasne, ta „rozmowa” przeobraziła się w coś takiego jak „ Matka ciacha nożem swoją córkę” (chociaż tak naprawdę nie jestem jej córką, po prostu ktoś mnie zabił tak gdzieś dziesięć lat przed II wojną światową, a później ktoś mnie wskrzesił). Teraz siedzę na dachu zawszę tu przychodzę po takiej kłótni. Jeszcze nie powiedziałam Leonowi jakie mam piekło w domu, nie chcę go nie potrzebnie zamartwiać. Rany które mi robiła udawało mi się jakoś zasłonić, ale teraz mam rozcięcia i siniaki na całym ciele, najgorzej mi urządziła plecy i policzek, takie trudno zatuszować, ale nie mogę mu tego pokazać.....

 Wiem dupy nie urywa, ale...... może przejdziemy do następnego tekstu?

 2. "Dziewczyna chłopca śmierci"

 Cześć mam na imię Sirra, jestem siedemnastoletnią dziewczyną z ADHD i dysleksją. Mam najlepszego o rok ode mnie starszego przyjaciela, który jest uderzająco podobny do bohatera książki, którą nie dawno czytałam, zaczęło się to od pierwszej części przygód Percy’ego Jacksona, a później stało się tak, że przeczytałam wszystkie części, od Złodzieja Pioruna do Krwi Olimpu. Co śmieszne ten przyjaciel nazywa się Percy Jackson. No to tyle o mnie, teraz razem z Percy’m idziemy do mnie, lecz on nagle stanął jak wryty.
- co się dzieje?
- Eee nic. - Przecież widzę, że kłamiesz.
- No dobra, po prostu przewidziało mi się coś -
 Ok. to co idziemy dalej?
- Jasne.- Wtedy zza budynku wyskoczyła chimera.
- Uciekaj!
- A ty? -Pobiegłam jak najszybciej w stronę mojego domu, lecz zatrzymałam się nie daleko mieszkanie i czekałam.
- Sirra!
- Percy, co się stało?
 - No dobra, pamiętasz jak mówiłaś mi, że jestem podobny do tego bohatera książki, więc ja jestem tym Percy’m Jackson’em.
- CO!!!!!!
- No właśnie, przepraszam.
- Przepraszam?! Człowieku, przyjaźnię się z półbogiem, który uratował dwa razy świat!!
- czyli nie gniewasz się?
 - Nie wiem, daj mi to przemyśleć.
Uciekłam, po prostu uciekłam, wbiegłam na klatkę schodową, lecz przyhamowałam nie daleko drzwi, zawsze tak robię, żeby nie przeszkadzać rodzicom w pracy. Kiedy weszłam do mieszkania usłyszałam cztery rozmawiające głosy. Jeden to moja mama- Magda, drugi to tata- Michał, a dwa inne nie wiem.
- I co mamy jej powiedzieć, że nie jesteśmy jej rodzicami?
- Nie na razie nie.
- jak nie teraz to kiedy?- wtedy rozpoznałam ten głos to Sally matka Percy’ego.
- Nie powiesz jej chyba, że jesteś jej matką?
- Nie wiem jak. -Co? Jestem siostrą Percy’ego?
- Ja uznam ją dopiero w obozie, przy świadkach.
- To ja powiadomię Percy’ego, o tym, że ma siostrę.- Wtedy otworzyła drzwi od salonu, a ja ze łzami w oczach uciekłam.
 - Sirra zaczekaj!!
Ale ja jej nie słuchałam, biegłam przed siebie jak najszybciej. W parku przede mną pojawił się chłopak, tak znikąd, oczywiście musiałam na niego wpaść.....

 Nie będę, się wypowiadać na ten temat

3. Emm no to nie ma tytułu

 Cześć jestem Percy mam 13 lat, jeszcze do niedawna myślałem, że jestem normalnym dzieciakiem, który ma ADHD, dysleksję i wielkiego pecha, a jednak okazało się, że jestem normalny z boskim ojcem dosłownie. Jak na razie jestem nieokreślony, czyli nie znamy mojego boskiego rodzica. W tej chwili mieszkam w Obozie Herosów, albo jak kto woli Obozie Pół-Krwi. Jakiejś tydzień temu straciłem matkę i pokonałem Minotaura, został mi po nim róg i parę siniaków które już się prawie zagoiły. Chejron mój były nauczyciel łaciny w Yancy okazał się być centaurem, a mój najlepszy kumpel ma kopyta zamiast stóp, czyli jednym słowem jest satyrem-W połowie koza, w połowie człowiek. Mam jeszcze przyjaciela Luke’a, lider z domku Hermesa. Jest też Annabeth córka Ateny. Mieszkam w domku mojego przyjaciela, dopóki nie zostanę określony. Annabeth opowiadała mi jak wygląda uznanie swojego dziecka, po prostu pojawia się nad tobą znak danego Boga/Bogini. Każdy bóg ma domek, ale nie wszystkie są zamieszkane: domek Zeusa, Posejdona, Hadesa, Hery, Artemidy itp. Wielka trójka nie ma dzieci , ponieważ są zbyt potężne i złożyli przysięgę, że nie będą mieli dzieci......

 Dziś bitwa o sztandar, jestem w drużynie niebieskich, którą przewodzi Annabeth, jestem sam na obronie, albo myślą, że jestem taki dobry albo jestem taki słaby aby iść na atak. Stoję nad strumykiem i nagle widzę Clarisse biegnącą w moją stronę z dwoma innymi chłopakami z domku Aresa. Większość osób ma jakiejś magiczne przedmioty lub specjalnie robione miecze, a ja mam tylko zardzewiały mieczyk.
-O Clarisse, nie uważasz, że to nie fair, trzech na jednego?
- Zetrę cię na proch śmieciu-powiedziała z chytrym uśmieszkiem
- No to co zabijacie mnie czy nie?
- Sam się oto prosisz.
Nie będę kłamał to była zacięta walka szczególnie wtedy jak złamałem magiczny oręż Clarisse, ale i tak po dwóch sekundach leżałem na łopatkach, lecz tym razem coś się stało w mojej głowie coś do mnie mówiło „Dotknij wody, woda da ci siłę”, O dziwo posłuchałem i stało się woda dala mi silę powaliłem wojowników Clarisse i wtedy wybiegła Annabeth niosąca sztandar, kiedy zebrał się cały obóz (przy strumyku) stała się następna niesamowita rzecz uznał mnie któryś z Bogów, ale nie widziałem znaku, co dziwne wszyscy mi się pokłonili, Annabeth podbiegła do mnie i mnie przytuliła co było jeszcze dziwniejsze, a najdziwniejsze było to, że Chejron miał bardzo poważny wyraz twarzy i chciał ze mną porozmawiać na osobności.
-Chejronie co się dzieje?
-Percy jak wiesz wielka trójka nie ma dzieci, bo..
-Bo są zbyt potężne – Dokończyłem
-No tak, ale jest też przepowiednia, która mówi, że.. -Nie dane było mu dokończyć, ponieważ wtrąciłem się z pytaniem.
-Chejronie czemu mi to mówisz
-Myślałem, że się domyślisz, jesteś synem…
-Posejdona.- zrozumiałem po chwili
-Tak, a więc idź do swojego domku
-A przepowiednia
-Czasami nie warto wiedzieć co się stanie później, Percy, kiedyś wrócimy do tej rozmowy.
(Hehe zmyłka)
 Pewnie uznacie, że powinienem naciskać, aby mi wyjawił ta przepowiednie, ale no cóż z nim nie da się rozmawiać jak uznał, że rozmowa została zakończona to jest zakończona. Jestem synem Posejdona, Wow, nie spodziewałem się, myślałem, że najwyżej Hermesa, ale no cóż jestem synem pana mórz. Pobiegłem do domku Hermesa, aby wziąć swoje rzeczy i przenieść je do domku nr3. Jak przechodziłem czułem, że wszyscy w pobliżu gapią się na mnie jakbym był jakimś widmem. Idąc do domku mojego ojca zrozumiałem, że będę mieszkał tam sam przy stoliku też będę sam, no cóż taki mój los........

 -Oddaj mi moją własność.
-Ale ja jej nie mam przysięgam

 Taki był koniec mojego snu, nie wiem skąd to wiem, ale ten któremu coś zabrano to był Zeus. Muszę jak najszybciej pójść do Chejrona.

                                                                              ***

Kiedy byłem pod drzwiami Wielkiego domu usłyszałem dwa głosy.
-To on na pewno on, w końcu jest synem jednego z wielkiej trójki
-Annabeth ja wiem, że chcesz iść na misję, ale to jego wybór kto z nim pójdzie. OK?
-Ok.
-No to teraz idź po niego-I wtedy wszedłem do pokoju.
-Hej Annabeth, witaj Chejronie, mam dwa pytania, Ok.?
-Ok.- odpowiedzieli zgodnie
-O co chodzi, jaka misja?
-To później, a drugie pytanie?
-Co zostało skradzione Zeusowi?
-Zeusowi został skradziony Piorun Piorunów, ale skąd ty to wiesz?
-Przyśniło mi się.
-To wszystko jasne, a teraz zmykajcie na śniadanie

                                                                              ***

-Eheeem, Eheem….. chciałbym ogłosić, że ktoś wyruszy na misję. -Stolik Aresa zaczął wiwatować myśląc, że to osoba z ich domku pójdzie na misję
-Powracając, niech wstaną osoby, które myślą, iż mogłem ich wytyczyć.- Mimo chwiejnych no wstałem, oczywiście wszyscy zaczęli się śmiać, że to ja mogę pójść na misję, ale ja byłem tego pewny. Wywołał dwie osoby na środek Sali, mnie i Clarisse
-Jak myślicie, który z tych Herosów wyruszy poza granice obozu -Spodziewałem się tego, po zadanym pytaniu tłum zaczął krzyczeć Percy, chwila co?
-Dobrze a teraz idź na samą górę wielkiego domu po przepowiednie.

                                                                             ***

Wszedłem na górę, było tam ponuro, na samym końcu siedziała mumia , według wskazówek Chejrona to ona jest wyrocznią, i nagle się odezwała..... 

4. eghem to też nie do końca to ma tytuł, więc...

 Cześć jestem Sirra, od nie dawna chodzę do pierwszej klasy liceum im. Odyna Wszechmogącego na Berk, mam 17 lat. Urodziłam się z pewną chorobą, a mianowicie mam fioletowe oczy do tego długie, falowane, czarne włosy. Moje psy są bardzo wyjątkowe, czyli są czarnymi golden retriverami (Emm wiem, że takie istnieją naprawdę, chociaż myślę, że to nie golden retrivery tylko Flat coated retriver). Shadow, jeden z moich psów, ma tak jak ja fioletowe oczy, a Death czyli jej brat niebieskie , też mam brata, ale nie będę o nim opowiadać wyjechał i raczej już nie wróci, z tego co wiem odnotowano takie trzy przypadki psów gdzie ten ostatni ma zielone oczy, ciekawe gdzie się znajduje. Mam jeszcze kanał na youtube, nazywam się Angel of Death z tłumaczenia na polski Anioł Śmierci, chociaż mówią na mnie też Angel of Shadow albo po prostu Angel, mam tak z 990 000 tysięcy subów, a wiecie co jest śmieszne? To, że jestem najmniej lubianą osobą w szkole, więc albo moja szkoła nie wchodzi na YouTube, albo po prostu nie oglądają jednej z bardziej znanych youtuberek. W tej chwili ubieram strój do biegania, wiem możecie uznać mnie za wariatkę, przecież nie każdy wstaję o 5:00 i biega pół godziny. O kurczę, przecież dzisiaj nie mogę biegać, och tato dlaczego kazałeś mi się rano uczyć. No więc tak, usiadłam do biurka, wyciągnęłam polski, historię i muzykę. Uczyłam się wcześniej, więc tylko sobie powtórzyłam, po tym wypuściłam moje pieski na dwór, żeby trochę pobiegały. Włączyłam sobie PS3 i zaczęłam grać. Przy okazji nagrałam odcinek. Zadzwonił budzik, powiadamiając mnie, że już 7:00. Szybko zeszłam na dół, nakarmiłam pieseły, zrobiłam sobie śniadanie do szkoły, wzięłam jakąś kasę, żeby kupić coś w sklepiku. Pobiegłam do szkoły, która jest nie daleko. Tuż przed wejściem zatrzymałam się, wzięłam głęboki oddech i wkroczyłam do piekła.
- Co ty tu jeszcze robisz?........... Świrusko- Przywitał mnie na wstęp Sączysmark Zabolało z resztą jak zawsze, ale ominęłam go jak gdyby nigdy nic. Pod klasą natknęłam się na przywódcę klasowej bandy, Ereta.
- A ty co tu robisz, nie odechciało ci się po wczorajszym?
- Jak widzisz nie.
- O, a może wyciąć ci jeszcze jakiś numer co?
- Hmm, kusząca propozycja, ale odmówię.
- Phh pożałujesz tego. -Miał mnie uderzyć, lecz w ostatniej chwili ktoś go uderzył w twarz, tak, że upadł. Nie zdążyłam zobaczyć kto mnie obronił, bo jak otworzyłam oczy, już go nie było, a na ziemi leżał mój napastnik.

 To też nie jest najciekawsze.

 5. Opowiadanie o smokach

 Perspektywa Czkawki

 Minęły cztery lata (miałem wtedy 12 lat) odkąd pokonałem ze Szczerbatkiem Czerwoną Śmierć. Od tamtej pory razem ze Szczerbatą mordką szukamy innych nocnych furii. Ostatnio trace nadzieję, że znajdziemy cokolwiek. Dopiero co się obudziłem a już byłem cały w smoczej ślinie.
-Mordka jeżeli będę cały w ślinie to nie pójdziemy polatać-gdy to powiedziałem Szczerbatek od razu się uspokoił i grzecznie usiadł.
 -To co jemy śniadanie i krótki lot nad Osadą, ale pamiętaj, że dzisiaj są wyścigi- powiedział Szczerbek
 Po śniadaniu miałem wychodzić gdy ojciec powiedział „synu musimy pogadać”. Wiedziałem, że będzie to długa rozmowa, ale musiałem zostać. Rozmawialiśmy to o mnie to o smokach, a końcowy temat był o wodzowaniu I zanim się odwrócił uciekłem. To co mordko parę beczek i na wyścig.

Perspektywa Sirry

 Zostałam obudzona przez Brata. Leniwie wstałam tylko po to, żeby coś zjeść i polecieć z Błyskawicą na lot. Uwielbiam to uczucie jak płynę w przestworzach.
-Pa Seren wrócę po południu.
I wyleciałyśmy robiąc beczki na środku oceanu zobaczyłam coś co mnie przeraziło…

Perspektywa Czkawki

Byłem już na arenie. Chwilę później zjawiła się reszta jeźdźców. Pyskacz dał znak i ruszyliśmy. Razem z mordką złapaliśmy jedną owcę. Wiem mało ale zależy mi tylko na czarnej owcy. Sączysmark złapał z trzy owce lecz kosz miał nadal pusty spowodowane to było Szpadką, chłopak stracił dla niej głowę tak samo Śledzik. I nagle słyszę dźwięk rogu.
-Czarna owca-krzyknąłem i razem ze Szerbkiem poleciałem tak ze 120 km/h. Wyrzucają (owcę) iiii.. złapałem. Nad areną wrzuciłem swoje 10 punktów do naszego kosza.

Perspektywa Sirry

 Zobaczyłam statki Berserków którzy polują na nas od paru tygodni, Szybko zawróciłam, Lecz gdy się odwróciłam zobaczyłam Dagura na Koszmarze Ponocniku. Mogłam go odpędzić swoim Rykiem, ale wtedy musiałabym się przemienić a oni tylko na to czkają. Więc postanowiłam go zgubić po paru minutach zgubiłam go, ale nie na długo. Wylądowałam i pobiegłam do jaskini.
-O co tak wcześnie
-Nie ma czasu na pogaduszki
-Dlaczego?- zapytał zmartwiony
-Bo Dagur tu leci
- Masz rację, ale jak to leci?
-Wytresował sobie Koszmara Ponocnika- Naszą rozmowę przerwał ryk smoka Dagura. Szybko rozkazaliśmy smokom uciekać i ledwo co wybiegłam a od razu upadłam na ziemię ze sztyletem w brzuchu. Ostatkami sił zobaczyłam jak Seren w zemście rzucił się na Dagura, aż w końcu upadł z paroma rozcięciami i sztyletem w okolicach brzucha......

 To pierwszy tekst jaki napisałam, no oprócz wypracowań na polski XD

 6. "Smoki", tak wiem oryginalny tytuł

 Cześć jestem Czkawka, wiem dziwne imię, ale mogło być gorzej, mam starszego brata Thomasa, który jest wysoki ma czarne włosy i zielone oczy, razem z nim mieszkam jeszcze z rodzicami Valką i Stoikiem. Ojciec jest wodzem, więc zwykle nie ma go w domu, gdy nie ma mamy często pije alkohol, więc jeżeli natkniesz się na niego właśnie po piwie nie skończy się to dla ciebie ciekawie, z kolei mama jest bardzo opiekuńcza można powiedzieć nad opiekuńcza, kocha przyrodę nigdy nie z krzywdziłaby żywej istoty nawet smoka. Ostatnio wychodzi wcześnie rano i wraca kiedy już śpimy. W wiosce ludzie mną pomiatają po prostu uważają, że skoro jestem chudy i nie mam mięśni do niczego się nie nadaję, a jednak, wyrabiam najlepsze miecze w wiosce, teraz chodzę sobie po wiosce tak o.
- Cześć- usłyszałem znajomy głos
- Cześć Thomas- odpowiedziałem nie chętnie
- Co cię gryzie?
- Wszystko
-Aha
- To pa
Pobiegłem do lasu.....

 Nie najdłuższy ten tekst

 7. I opowiadanie o Nocnych Łowacach

 - Panienko, ojciec woła na śniadanie
To pierwsze co usłyszałam, po czym leniwie otworzyłam powieki.
- Dobrze zaraz zejdę- powiedziałam, po czym służąca wyszła
Wstałam, poszłam do łazienki, wykonałam poranną toaletę, a następnie podeszłam do garderoby. Założyłam jasno zieloną bluzkę, czarne legginsy i wisiorek z głową jaguara. Po czym pośpiesznie pobiegłam do jadalni.
- Nareszcie, raczyłaś przyjść na śniadanie.
- Przepraszam ojcze, zaspałam
- No dobrze, dzisiaj przyjeżdża do ciebie jakaś dziewczyna.
- Elise?
- Tak, chyba tak miała na imię
Zjadłam jak najszybciej i wybiegłam na podwórko. Po paru minutach pod bramę podeszła brunetka o mocno niebieskich oczach
- Elise!!!!- podbiegłam do dziewczyny mocno przytulając
- Tęskniłam- powiedziałyśmy do siebie jednocześnie
- Chodź do mojego pokoju
Złapałam dziewczynę za rękę i ciągnęłam za sobą, po chwili znalazłyśmy się w pomieszczeniu o jasno zielonych ścianach, czarnej podłodze, a także meblach tego samego koloru co podłoga.
-wracam do Instytutu
- Co?!
-No wiesz przecież, że ja tu dyplomatycznie.
- No wiem, ale tym razem byłaś tu na tyle długo, że myślałam, że zostajesz
- Aha, ale chciałabym, żebyśmy zrobiły sobie runę parabatai
- Szczerze to ja też o tym myślałam.
Wzięłyśmy do rąk swoje Stelle i narysowałyśmy sobie odpowiednią runę.
 - Słyszałam, że przez pierwsze miesiące odczuwamy ten sam ból- odezwała się Elise.
- Możemy to sprawdzić
- nie ja wolę nie, może przez przypadek.
- no w sumie ja też nie chcę się bić
Zaśmiałyśmy się, a po tym weszła służąca wołająca na kolację. Przegapiłyśmy obiad?
- Elise, ale nikomu nie mów, że jesteśmy parabatai.
- No dobrze, ale jak coś ci się stanie to zadzwoń, żebym się nie martwiła.
- ok.- wtedy weszłyśmy do wielkiej jadalni.
- Dobry wieczór, ojcze.
- Dobry wieczór- odpowiedział, po czym usiadłam do stołu po prawej od ojca, a obok mnie moja przyjaciółka Po kolacji Elise musiała wracać do domu, żeby przygotować się na powrót do Nowego Yorku Następnego dnia gdy wstałam od razu dostałam wiadomość od Elise, że dotarła bezpiecznie na miejsce. Po tym ojciec zrobił mi najcięższy trening jaki kiedykolwiek miałam w całym życiu, a następnie, rozkazał, że mam przyjść do jego gabinetu.
- Chciałeś porozmawiać, Ojcze?
- Tak usiądź- posłusznie wykonałam polecenie i zajęłam miejsce naprzeciwko biurka
- Chciałbym ci powiedzieć, że jesteś dość wyjątkowa...

 Wszystkie Teksty nie urywają dupy, ale błagam skomentujcie, które chcecie czytać dalej, no chyba, że nie chcecie, żadnego też śmiało się wyrażajcie, do zobaczenia, PA!!!!!!